کاسهنمد ممکن است بدون آنکه آثار واضحی از پارگی، ترک، سوختگی یا تغییر شکل روی آن دیده شود، دچار نشتی شود. این نوع خرابی از رایجترین مواردی است که تشخیص علت واقعی آن نیاز به بررسی همزمان کاسهنمد، شفت، هوزینگ و شرایط کاری تجهیز دارد. در چنین حالتی، ظاهر سالم آببند نباید بهعنوان نشانه سلامت کامل آن در نظر گرفته شود؛ زیرا نشتی میتواند در اثر کاهش تداخل بین لبه آببندی و شفت، ایجاد فیلم بیش از حد ضخیم سیال، روانکاری نامناسب، وضعیت نامناسب سطح شفت، خروج از مرکزیت، وجود Machine Lead، فشار داخلی، یا حتی باقیماندن مقدار بیش از حد گریس و روغن پس از مونتاژ ایجاد شود.
در آببندهای رادیال شفت، عملکرد صحیح ناحیه تماس لبه و شفت بر پایه ایجاد یک فیلم بسیار کنترلشده از روانکار است. این فیلم باید به اندازهای باشد که اصطکاک و تولید حرارت را محدود کند، اما در عین حال نباید بهقدری ضخیم شود که سیال بهصورت پایدار از زیر لبه عبور کند. بنابراین، وجود مقدار بسیار کمی روغن در ناحیه تماس الزاماً به معنای خرابی نیست؛ بلکه باید میان فیلم روانکار طبیعی، نشتی واقعی و نشتی کوتاهمدت پس از مونتاژ تفاوت قائل شد. در برخی شرایط، روغن یا گریس باقیمانده در زمان نصب میتواند برای مدت کوتاهی ظاهر نشتی ایجاد کند، در حالی که خود کاسهنمد عملکرد صحیحی دارد.
یکی از علل مهم نشتی بدون آسیب ظاهری، شرایط نامناسب شفت است. سطح شفت باید از نظر قطر، زبری، سختی، صافی و جهت آثار ماشینکاری در محدوده مناسب قرار داشته باشد. حتی زمانی که لبه کاسهنمد سالم به نظر میرسد، شیار ایجادشده در اثر کارکرد قبلی، زبری بیش از حد، خطهای محوری یا وجود Machine Lead میتواند مسیر مناسبی برای انتقال روانکار از زیر لبه ایجاد کند. همچنین، اگر شفت دچار Runout یا Eccentricity باشد، لبه آببندی در حین چرخش بهصورت یکنواخت با سطح شفت تماس نخواهد داشت و در نتیجه، در بخشی از محیط فشار تماس کاهش یافته و احتمال نشتی افزایش پیدا میکند.
عدم تطابق کاسهنمد با شرایط کاری نیز میتواند بدون ایجاد آسیب ظاهری موجب نشتی شود. سرعت دوران بالا، ویسکوزیته نامناسب روانکار، افزایش فشار، دمای بیش از ظرفیت طراحی یا انتخاب نادرست نوع و ابعاد کاسهنمد میتوانند تعادل عملکرد لبه را برهم بزنند. در این شرایط ممکن است آببند از نظر ظاهری کاملاً سالم باشد، اما نیروی شعاعی لبه، رفتار فیلم روانکار و شرایط تماس دیگر در محدوده مطلوب قرار نداشته باشند.
در فرایند عیبیابی، بررسی نشتی باید از سادهترین احتمالات آغاز شود. ابتدا باید مشخص شود که محل واقعی خروج سیال، خود کاسهنمد است یا روغن از نقطه دیگری روی تجهیز نشت کرده و به ناحیه کاسهنمد رسیده است. سپس وضعیت سطح شفت، جهت چرخش، سرعت، فشار، دمای کار، نوع و گرید روانکار، نحوه نصب و وضعیت هوزینگ بررسی شود. در مواردی که خرابی زودهنگام رخ داده است، صرفاً مشاهده خود کاسهنمد معمولاً برای تعیین علت کافی نیست و بررسی همزمان کاسهنمد و شفت اهمیت زیادی دارد.
بنابراین، در مواجهه با نشتی بدون آسیب ظاهری نباید بلافاصله کاسهنمد را تعویض کرد و انتظار داشت مشکل برطرف شود. اگر علت اصلی مانند وضعیت نامناسب شفت، نصب نادرست، روانکار نامناسب، خروج از مرکزیت یا شرایط کاری نامناسب اصلاح نشود، کاسهنمد جدید نیز ممکن است در مدت کوتاهی با همان مشکل مواجه شود. تشخیص صحیح، بهجای تمرکز صرف بر قطعه معیوب، باید کل مجموعه آببندی و شرایط عملکرد آن را مورد بررسی قرار دهد.